Deel 2
Het vertrek
Vandaag zouden we vertrekken, op weg naar Amerika. Dus we namen afscheid van onze ouders en de rest van de familie. En we stappen in het vliegtuig. Al het inchecken was gedaan door de schoolleiding. Na een hele lange tijd vliegen kwamen we eindelijk aan, tot onze grote verbazing waren we niet in New York maar in Los Angeles. En al gauw liepen we het vliegveld af en mijn docent bracht ons naar de familie waar we zouden blijven overnachten en we kregen een telefoon nummer voor noodgevallen. We moeten allebei een blog bijhouden over onze avonturen. En we lopen nu met de familie mee naar de auto en laden de spullen in, en stappen dan zelf ook in. Ik kijk achterom als we bij het vliegveld weg rijden en ik krijg een vreemd gevoel. Zo’n gevoel van dat ik iets heel belangrijks achter laat. Ik zeg niks en kijk door het raam naar buiten, naar de stad waar we doorheen rijden. We logeren bij een gezin dat 2 kinderen heeft, 2 meisjes. Straks zijn er dus 4 meisjes in het huis. Een van de meisjes gaat ook naar de school waar Lilian en ik straks een maand lessen gaan volgen. Het andere meisje wou niet naar die school maar die wou naar een normale High School.
Het logeeradres
Zonder dat we het wisten waren we bij 2 compleet geobsedeerde Jonas Brothers Fans. Lekker dan, Lilian en ik vinden de muziek wel leuk maar gaan er niet zo ver in dat we complete altaars in onze kamers hebben. Dit was gewoon eng. En morgen zouden we door hun meegenomen worden naar een concert van de Jonas Brothers. Maar het was nu al avond, Lilian en ik moeten de logeerkamer delen. We maakten de bedden op en keken de kamer rond. Als je door het raam keek zag je de ‘achtertuin’ het was gewoon een vlakte met zand en hier en daar wat gras. We moesten overnachten in een super klein huis. Het had serieus 3 slaapkamers; een voor de ouders, een voor de meiden en een voor de gasten. Het huis had 1 badkamer en 1 wc, beiden beneden waar ook de woon/eetkamer was. De vader van de meiden werkt in een winkel net als de moeder, wel allebei in een andere winkel. Het was nu ondertussen half 10 ’s avonds en er werd naar boven geroepen dat in 40 minuten alle lampen uit moesten zijn en het muisstil moest zijn. Dus dat werd een race tegen de klok, 4 mensen en maar 1 badkamer. Logisch plannen dus, eerst maar de pyjama aan (we hadden wel zo’n schuif schot tussen onze bedden voor iets meer privacy en dan snel naar de bad kamer. De meiden bij wie we logeren zaten nog gewoon muziek te luisteren en te praten ze deden helemaal nog niks. Toen Lilian en ik weer naar boven gingen kwamen ze de trap af gerent en zeiden dat we nog 15 minuten hadden. “Dat komt ervan als je niet plant hè” zeg ik tegen Lilian. “Ja inderdaad, kom op we gaan op de kamer gewoon even kletsen enzo” zegt ze lachend. “Morgen is onze eerste dag op die school, best griezelig eigenlijk” zegt ik. “Ja een beetje wel. Weet jij al welke vakken je daar kiest?” “Euhm ja sowieso tekenen en ook dansen en musical les en les in het schrijven van boeken/toneelstukken” “Ik wil ook tekenen en dansen en les in musicals lijkt me ook wel leuk, maar dat schrijf gedeelte lijkt me niet zo leuk.” “Ach, ieder zijn ding hè” zeg ik lachend. “Haha, ja maar we hebben hopelijk wel les met elkaar” “Dat zien we morgen wel” en op dat moment wordt er naar boven geroepen dat de lampen nu uitmoeten en dat we stil moeten zijn. Dat doen we en we vallen al snel in slaap. Maar voordat we in slaap vielen hoorden we uit de kamer naast ons nog steeds muziek komen en gelach. Dus gaan wij weer zachtjes verder met praten. “Hoe zouden ze morgen doen bij het concert denk je?” vraagt Lilian “Ik denk dat ze heel erg gillen en ik denk dat we kunnen rekenen op een plaatje ergens helemaal achter in de zaal. De volgende ochtend moeten we om 7 uur al uit ons bed zijn. Dus we besloten maar te gaan slapen.
Terug < Deel 1 Verder > Deel 3
heey,
Iedereen heel erg bedankt! En ik zou het heel leuk vinden als jullie ook nog anderen vragen om mijn blog te lezen 
Reageren