More and more I start to realise that I can reach my tomorrow!

Deel 49

Weer terug naar LA
Ik word wakker van Nick, hij loopt rond in de kamer. De kamer is half verlicht door dat het gordijn half open is, ik zie de lichtstralen op de vloer weerkaatsen. Soms wou ik dat ik wist dat dit alles niet weg zou gaan. Maar ik weet al dat het niet voor altijd gaat duren, vanwege Nick zijn schema wat hij elke dag weer moet doen en vanwege mijn studeer plannen. Dat alles zal ons uit elkaar halen, iets waar ik het regelmatig met Lilian over heb. Ze snapt het alleen niet, waarschijnlijk wil ze het niet snappen om haar en Joe bij elkaar te houden. Wat ik dan wel weer snap. Nick komt bij mij op bed zitten, ik glimlach. Ik wil niet dat hij weet wat ik denk… Ik sta op en ga mijn koffer inpakken, Nick kijkt me na. Hij snapt waarschijnlijk niet dat ik weet dat dit kapot zal gaan en dat er dan misschien een klein beetje vriendschap over zal blijven. Arme Nick, hij bedoelt het zo goed. Maar ik kan niet leven in een leugen, ik zal het er nog wel met hem over hebben. Als ik helemaal klaar ben met inpakken, wassen en aankleden ga ik bij Nick op de bank zitten. “Nick…” zeg ik twijfelend. “Ja?” zegt Nick. “Heb jij soms ook het gevoel als het beter is als we gewoon vrienden zijn?” vraag ik. “Heb ik iets verkeerd gedaan?” vraagt Nick onzeker. “Nee, maar ik weet gewoon dat we anders pijnlijk uit elkaar zouden moeten..” zeg ik. “Is het vanwege de media die rond ons heen blijft cirkelen?” zegt Nick. “Nee, omdat we totaal verschillende toekomstvisies hebben!” zeg ik. “Maar dan snap ik niet hoezo alleen vrienden?” zegt Nick hoofdschuddend. “Ik ben zo bang dat ik je teleur zal stellen omdat als ik ga studeren ik veel minder tijd voor je zal hebben..” zeg ik. Nick doet zijn armen om me heen, ik krijg een gevoel dat ik elk moment ik huilen uit kan barsten.. “Lief, alsjeblieft… laat het ons eerst proberen.. misschien zit ons alles wel mee en valt het reuze mee allemaal” zegt Nick. Ik zucht. “Als je zou willen, zou je bij ons kunnen komen wonen en dat je hier naar een universiteit gaat.. je bent slim genoeg..” zegt Nick. “Ik denk niet dat mijn ouders dat zo geweldig vinden..” zeg ik zacht. “Kom, we moeten gaan. Anders vertrekt het vliegtuig nog zonder ons” zegt Nick en tilt me op. Ik lig nu ongeveer als een prinses in zijn armen, ergens moet ik erom lachen. 

We lopen het vliegveld af, en stappen de auto weer in. “Wil je direct naar de camping of wil je nog even met mij mee?” vraagt Nick als we in de auto zitten. “Als het mag wil ik nog even met jou mee” zeg ik. “Ik vind het wel best hoor” zegt hij en hij grijnst. “ja jij vind alles best zolang ik maar niet weg ga” zeg ik lachend. Als we bij hun huis aankomen stappen we uit en gaan we naar binnen. Kevin kijkt ons lachend aan. “Wat?” vraagt Nick die nu zelf ook moet lachen. “Zie je nog wel, als hun weg zijn” zegt Kevin terwijl hij naar mij en Lilian knikt. “Ah oké..” zegt Nick. We gaan op de bank zitten, de hele Jonas familie komt bij ons in de woonkamer zitten en we hebben het even over de aankomende tourweken. We zijn bij hun de eerste 3 weken van de tour, daarna gaan ze in Zuid-Amerika en Azië touren en daarna komen ze nog even langs in Europa. Waar onder ook Nederland, Ik en Lilian kijken elkaar direct aan en de jongens beginnen te lachen. “Maar wanneer start het filmen van jullie film?” vraagt Kevin Senior aan ons. “We zijn op dit moment bezig met de laatste paar scènes en dan sturen we het in naar de eindproducer, en volgens ons management komt er een speciaal project voor ons aan. Wat zeg maar los staat van die film maar wat ze ons wel graag willen laten doen..” zeg ik. Lilian kijkt me aan en ik haar, ze knikt. “Er zijn nog meer dingen aan het aankomen wat wij moeten gaan doen.. hopelijk leuke dingen” zegt Lilian.

Terug < Deel 48                                 Verder > Deel 50

Categorie: Jonas Brothers Fictions

missa-jb | 30-03-2009 | 17:48 | Link | Reacties (7)