More and more I start to realise that I can reach my tomorrow!

Deel 7

Oké, deel 7 is dit alweer. ik hoop dat jullie het niet vervelend vinden als ik zoveel in een keer post maar ik heb nu even tijd. Dus ik post vandaag zo veel mogelijk, maar lees het allemaal maar lekker in deeltjes anders ben je je concentratie nog eens kwijt!

Schooldag 5
De reis naar school verloopt weer eens langzaam, heel veel verkeer op de weg. De eerste 2 uur komt die gastspreker, hij vertelt ons veel dingen over het schrijven en geeft ons oefen opdrachten mee. En een inlogblad, ja een inlogblad… Voor op een site waarop je jouw werk publiceert en dan kan een film compagnie of musicalgroep besluiten jouw script te gebruiken en daarvoor zou je dan weer geld krijgen. Ook kregen we een syllabus over filmtechnieken, welke je wanneer het beste kan gebruiken. De uren daarna zouden we doorbrengen in de studio, met de hele klas. Ongeveer 20 mensen, dus het zal een dubbel CD worden. Toen we binnen kwamen barste het gegil los, wie daar waren om ons te helpen zorgde daarvoor. De hele familie Jonas was er (vader, moeder, Kevin, Joe, Nick en Frankie), ook Demi Lovato was er. En de officiële producers. Wat was ik blij dat ik thuis al een tijdje zangles had gehad, anders zou ik nu compleet voor aap staan. Ik hield me maar wat terug, we gingen op volgorde van naam. Dus ik was als een van de laatste, maar Lilian moest al wel best snel. Ze was zo zenuwachtig, maar toen de muziek begon te spelen en ze heel goed zong veranderde haar zenuwachtigheid naar positieve energie. Ik probeerde iets uit de blik van Joe te ontcijferen, zo te zien was hij verrast en vond hij het goed. Uiteindelijk mocht ik dan, verschrikkelijk voelde het. Toen de muziek begon te spelen en ik zong zag ik Nick verbaast op kijken, op dit moment wilde ik dat er niets fout ging. Gelukkig ging er niks fout, alles loopt tot nu toe volgens plan. En dat moest zo blijven. Ik was de laatste van de klas, we waren klaar en we moesten vanaf daar terug naar huis. “Ik ga niet naar huis” zegt Mary “Hoezo niet?” vraag ik haar. “Omdat ik met Kimberly en Tessa naar het winkelcentrum ga” “Oh, oké. Welke kant op is het huis?”. “Mary kom, we moeten nú gaan. Anders missen we het!” zegt Kimberly. Mary loopt met ze mee, zonder ons te zeggen waar we heen moeten. Iedereen gaat weg, Lilian en ik blijven verbluft achter. “Dus ik ontmoet je weer…” zegt Nick uit het niets. “Huh, oh  euhm ja…” Ik hoor Joe en Demi lachen. “Niks aan te doen hè, zo te horen is het gelukt met je muziek boek” “Eh ja… Blijkbaar wel”. Wat moet je op zo’n moment ooit zeggen? “Lilian help…?” zeg ik heel zacht. Nu begint Lilian te lachen “Ja alsof ik weet wat je nu moet doen gek kind, misschien helpt het als je de weg naar huis vraagt?” zegt ze lachend. “Goed plan!” antwoord ik haar. “Heey Nick, jij woont toch hier in LA?” “Haha, ja maar ik kan je mijn adres niet zomaar geven” “Daar ging het dus niet om… weet jij misschien hoe we bij 706 W 61st St komen?” “Wow, dat is echt ver weg, wat moet je daar helemaal?” vraagt hij. “Ja, daar verblijven we dus” antwoord ik hem. “We willen jullie wel brengen!” zegt Joe. “O ja ?” vraagt Kevin hem. “Ja, we brengen ze thuis sinds hun enige gids hun heeft laten vallen” “Echt heel erg bedankt!”zegt ik opgelucht en geeft ze alle drie een knuffel net als Lilian doet. Demi moet erom lachen en zegt dat ze naar de Disney studio moet, om verder te gaan met het opnemen van de serie. Ik neem afscheid van Demi met wie ik een tijdje had staan praten en ze loopt de kamer uit. “We brengen jullie zo weg, alleen Pa even bellen dat we wat later terug komen” zegt Kevin en hij loopt de kamer uit. “Dus… hoelang blijven jullie nog?” vraagt Nick  “Nu nog 3 weken..” antwoordt Lilian.  “Oké dan hebben jullie nog zat tijd om de weg te leren” zegt Joe lachend. “Oké Pa vond het goed, dus we kunnen gaan!” zegt Kevin vrolijk. Lilian en ik wisselen een blik. Zo wordt je ook ineens thuis gebracht door 3 super sterren… We zoeken onze tas en lopen met Kevin, Joe en Nick de kamer uit. Dan het gebouw uit en we stappen de auto in en ze brengen ons thuis. Als we terug zijn bedanken we de jongens dat ze ons thuis wilden brengen. “Ik wed dat ik je snel nog een keer zie” zegt Nick tegen mij. “Ja, de volgende keer ben ik er ook bij en moet Lilian er ook maar even zijn!” zegt Joe met Nick instemmend. Lilian en ik lachen en worden allebei een beetje verlegen. We nemen afscheid van de jongens en ze vertrekken weer…

Terug < Deel 6                                       Verder > Deel 8

Categorie: Jonas Brothers Fictions

missa-jb | 09-03-2009 | 18:35 | Link | Reacties (1)